[271]

چه مسیر زیبایی دارد زندگی ام! با همه ی چاله هایش که گاهی در آنها می افتم، واقعاً خدا را شاکرم برای زندگی ای که میکنم با وجود خدا! دوستان خوبم که خدا برای نزدیک تر کردن من به او در سر راه زندگی ام گذاشته است و من سر سجاده با ذوق و شوق نماز می خوانم! اول وقت! تسلیم ِ خواسته ی خدا و در جنگ با نفس و شیطان. خدا را شکر میکنم که ما را هدایت کرده است. خدا را شکر میکنم از اینهمه نعمت. خالق وجود من! در حال انسان شدنم! و چه زیباست این راه ِ رنگارنگ و پر هیجان! گونه های مختلف آدم ها را درک میکنم و با تمام تفاوت هایم، عبد خدایم هستم! آرامم در نظر خلق برای خدا و دلم نا آرام برای خدا! خدایا شکرت برای تک تک قدم هایی که با یادت طی شد! تمام حرف هایی که درباره تو بود.. و هَــســت!! کتاب هایم را شکر که مرا به او نزدیکتر می کنند و باعث می شوند به سختی بتوانم زمین بگذارمشان! خداراشکر بخاطر تمام روزهای گرم تابستان، یاد بچه هایی می افتم که سرمای تابستان را تحمّل می کنند بدون هیچ سرپناهی در برف و باران. این روزها نفس راحتی می کشند، دیگر بچه های کوچک نیازمند، حسرت بستنی نمی خورند...

خدا جانم شکرت بخاطر خودت، اما زمانمان که هست، خورشید، نور، آب، خاک...

برچسبها: لبخند شکلاتی, آوازه ی خدا, فانوس

+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 17:37 توسط یه انسان |